Men’s Athletic HW

Kategoria HW oznacza kryteria wzrostowo-wagowe

HW0 przedstawia wzór: wzrost – 100 = waga

Alternatywy HW -3, HW -6, HW -8 oznaczają modyfikację wzoru

wzrost – 100 = waga – 3 (lub -6, -8)

Kryteria oceny

Kategoria jest oceniana jak kulturystyka. Jedyną różnicą jest kryterium wzrostowo-wagowe.

W ocenie punktowej zawodnika branych jest pod uwagę kilka czynników, a przede wszystkim symetria sylwetki jako całości, gdzie nacisk kładzie się na wzajemną równowagę i współgranie poszczególnych grup mięśniowych. Kryteria te są nadrzędne wobec jakiejkolwiek definicji mięśni osiągniętej poprzez nadmierne odwodnienie. Ważne jest zatem ogólne wrażenie zawodnika, a nie separacja i definicja tylko jednej grupy mięśniowej. Zawodnik powinien sprawiać wrażenie zdrowego. Do dodatkowych, ale nie nadrzędnych kryteriów oceny należy również odpowiednia dbałość o wygląd zewnętrzny i skórę. Wolno używać wyłącznie barwników, które nie brudzą i nie są nadmiernie tłuste ani błyszczące. Bronzer Dream Tan lub barwnik na podobnej bazie jest dozwolony tylko wtedy, gdy ogłosi to promotor danych zawodów. Rekomendowane są barwniki takie jak ProTan, JanTana itp. Majtki startowe u mężczyzn muszą zakrywać 2/3 mięśnia pośladkowego.

W części symetria ciała, sylwetka oceniana jest podczas pozowania w zwrotach o ćwierć obrotu. Ocenie podlegają w szczególności: 

  1. Wady strukturalne – wady układu kostnego zawodnika
  2. Proporcjonalność – równowaga jednej grupy mięśniowej względem drugiej, np. dolnej części ciała względem górnej, talii względem mięśni czworogłowych itp.
  3. Równowaga – balans lewej strony ciała względem prawej, przodu względem tyłu
  4. Symetria – ogólna forma i linia zawodnika

W tej części zawodnik traci zawsze 1 punkt za każdy znaleziony błąd lub niedociągnięcie. Oznacza to, że zawodnik z najmniejszą liczbą punktów zajmuje pierwsze miejsce.

W postawie przodem ocenia się równowagę poszczególnych grup mięśniowych całego ciała oraz ich wzajemną proporcjonalność. W pozie bocznej ucho, ramię, biodro, kolano i kostka powinny znajdować się w jednej linii prostej. Nie powinno dochodzić do nadmiernego wygięcia kręgosłupa. Plecy i tylna część ciała powinny mieć taki sam stopień grubości mięśnia jak klatka piersiowa; mięśnie dwugłowe ud i pośladki powinny być tej samej wielkości co mięśnie czworogłowe. W pozie tyłem, gdy zawodnik jest odwrócony plecami do sędziów, nacisk kładzie się na to, czy kręgosłup jest prosty i nie skrzywiony na boki, podczas gdy mięśnie po obu stronach kręgosłupa są równomiernie rozwinięte. Sędziowie skupiają się na 9 podstawowych grupach mięśniowych: klatka piersiowa, plecy, barki, biceps, triceps, brzuch, mięśnie czworogłowe, mięśnie dwugłowe ud i łydki. Zawodnicy tracą punkty, jeśli poszczególne partie mięśniowe wykazują większy procent tkanki tłuszczowej.

W części symetria ciała sylwetka oceniana jest w zwrotach o ćwierć obrotu w następujących podstawowych pozach:

  1. Podstawowa postawa przodem (twarzą do sędziów):
    • nogi są wąsko, jak najbliżej siebie, aby podkreślić kształt sylwetki typu litera „Y”
    • wzrok skierowany bezpośrednio przed siebie
    • barki są uniesione, aby osiągnąć ich maksymalną wysokość i szerokość
    • ramiona cofnięte, klatka piersiowa wypchnięta do przodu po głębokim wdechu
    • obie ręce zwisają swobodnie wzdłuż linii bocznej ciała, łokcie lekko ugięte, kciuki i palce razem, dłonie skierowane do ciała, dłonie lekko ugięte (w kształcie kielicha)
    • palce i kciuki są złączone luźno, aby nie sprawiać wrażenia skurczu. Postawa nie jest napięta, lecz swobodna i estetyczna jako całość
  2. Ćwierć obrotu w prawo (ustawienie lewym bokiem do sędziów)
    • nogi mogą być rozstawione szerzej dla stabilności postawy. Z linii bocznej (patrząc od strony sędziów) obie nogi powinny być jednak w jednej linii, tzn. sędzia widzi z boku tylko jedną nogę, a druga jest w tej samej linii
    • postawa wyprostowana, głowa i wzrok skierowane bezpośrednio przed siebie
    • obie dłonie skierowane do ciała, kciuk i palce razem. Ręka lekko ugięta w łokciu w kształcie kielicha
    • lewy bark lekko obniżony, a prawy wyciągnięty wyżej
    • brzuch wciągnięty, klatka piersiowa rozszerzona
  3. Postawa tyłem (odwrócenie tyłem do sędziów po kolejnym ćwierć obrocie w prawo)
    • kolana mogą być lekko ugięte, aby napiąć mięśnie dwugłowe ud
    • podobnie jak w pozie przodem, barki są wypchnięte do tyłu, postawa wyprostowana, plecy rozciągnięte na szerokość
    • wzrok skierowany bezpośrednio przed siebie
    • obie ręce zwisają swobodnie wzdłuż linii bocznej ciała, łokcie lekko ugięte, kciuki i palce razem, dłonie skierowane do ciała, dłonie lekko ugięte (w kształcie kielicha)
    • palce i kciuki są złączone luźno, aby nie sprawiać wrażenia skurczu. Postawa nie jest napięta, lecz swobodna i estetyczna jako całość
  4. Ćwierć obrotu w prawo (ustawienie prawym bokiem do sędziów)
    • postawa identyczna jak przy pierwszym ćwierć obrocie

W części rozwój mięśniowy ciała, sylwetka oceniana jest podczas pozowania w 7 podstawowych pozach kulturystycznych. Ocenie podlegają w szczególności:

  1. Muskulatura – forma, grubość i jakość mięśni
  2. Proporcjonalność – równowaga jednej grupy mięśniowej względem drugiej
  3. Definicja – separacja poszczególnych mięśni, definicja i użylenie
  4. Równowaga – lewej strony ciała względem prawej oraz przodu względem tyłu

w części rozwój mięśniowy porównuje się następujące 7 póz obowiązkowych:

mięśnie brzucha i ud (Abdominalis and Thighs)

bicepsy przodem (Front Double Biceps) 

mięśnie najszersze grzbietu przodem (Front Lat Spread)

klatka piersiowa bokiem (Side Chest)

bicepsy tyłem (Back Double Biceps)

mięśnie najszersze grzbietu tyłem (Back Lat Spread)

triceps bokiem (Side Triceps)